Daan, 27 januari 2010
Indonesië , Jakarta 31°

Even een moesson of 20

Qua verslaglegging betreft loop ik een tijdje achter. Het vorige verhaal, over Vang Vieng, vond plaats eind November. Om het leuk te houden heb ik besloten een groot gedeelte over te slaan. Ik nodig jullie allen van harte uit om binnenkort langs te komen voor een verslag over deze periode waarin ik ondermeer met Veerle heb gedoken op Ko Tao, Wicher Wind (een vriend uit Sneek) tegen het lijf ben gelopen in Kuala Lumpur, Maayke Brouwer (een vriendin uit Sneek) in Singapore heb ontmoet (die overigens met me mee is gegaan naar Bali) en Jelmerpunter met zijn vriendin (een vriend van de Walvisch, Groningen) naast me zag staan in een bar in Kuta Bali waarna we een aantal dagen met zijn vieren zijn opgeschoten en heel veel feest hebben gehad.

18-01-2010 om 05:00 kwamen Maayke en ik reizend vanuit Malang aan in Yogjakarta. Na 3 uur slaap in een loesje hotel zijn we opgestaan om de stad te verkennen. We besloten te beginnen met een bakje cappuchino en een donut. Betalen bleek moeilijk, toen ik de rekening zou betalen bleek mijn portemonnee leeg te zijn terwijl er 4 uur daarvoor nog voor 180 euro aan Indonesische Roepiah in had gezeten. Iemand is de hotelkamer ingeslopen en heeft het voor elkaar gekregen om uit mijn portemonnee, die naast mijn hoofd op een bureau lag, een maandloon of 2 te stelen terwijl ik lag te slapen. Niet een sterk begin van een ervaring in een stad die zo mooi zou moeten zijn. We zijn direct naar een politiebureau gelopen waar de boefjes in de gang achter de tralies stonden. Hun vrienden stonden aan de goede kant met hun te praten en wij zaten daar pal naast. Erg apart. Na met handen en voeten uitgelegd te hebben wat we wilden werden we verzocht in de politieauto plaats te nemen waarna we naar het hoofdkantoor werden gebracht omdat daar 'de' computer stond. Na ons verhaal te hebben gedaan kregen we een aangifteformulier en de mededeling dat 'our detective will try to find your money and contact you'. Nooit meer iets van gehoord. Vrij kwaad zijn we uitgechecked bij het Merapi hotel en hebben de taxi genomen naar Delta Homestay, een aanrader van de Lonely Planet. Die middag heb ik een scooter gehuurd en zijn we naar wat Batik en Poppenwinkels gereden. Maayke kan het niet laten om voor een fortuin een Wajang pop op de op te tikken. De middag hebben we afgesloten met onze welverdiende koffie en donut.

De volgende ochtend hadden we om 03:30 de wekker staan om op de scooter naar de Borobudur te gaan. 03:30 was toch wel erg vroeg dus ik besloot Kop of Munt te doen. (Met het zelfde spelletje was ik op Ko Tao mijn haar verloren..) Het lot bepaalde dat we zouden gaan en om 3:45 zaten we op de scooter om zo de zonsopkomst bij de tempel te bekijken. Om 05:00 zat ik aan mijn ontbijt bestaande uit witte rijst en 6 kippenpoten en om 06:00 konden we het park in. Van mijn huisbaas in Groningen had ik de tip gekregen om de tempel te bekijken met behulp van een gids en deze tip was goud waard. Voor 5 euro ging er 1,5 uur een gids mee die ons van alles vertelde over de tempel, het was prachtig. Die middag hebben we het 'Sultan Palace' in Yokjakarta bekeken, een voor mij niet al te indrukwekkende toeristische attractie. Bij een lunchroom/cafe met Nederlandse roots hebben we een heerlijke lunch gehad met een perfecte espresso. Aan de wand hingen allerlei Nederlandse posters met teksten over de oorlog. Een van de redenen dat ik hier rondreis is dat mijn opa hier vroeger gediend heeft. Een van de posters bevatte de tekst: ' Nederland en Indie hooren bij elkaar, wat eeuwen verbonden zal de Jap niet scheiden'. Indrukwekkend.

De volgende dag zijn we met de Trein van Jogyakarta naar Bandung gereden, een prachtige treinreis door de mooie natuur van Java. 's Avonds ingechecked bij een veel te duur hotel en later bij de Northsea Bar lekkere biertjes gedronken en een partijdje poolbillard gespeeld. De volgende dag is Maayke vertrokken naar Bangkok en ben ik ingechecked bij guesthouse 'By Moritz' wat erg aardige gasten waren en ik een motor kon huren van een van de werknemers. Er waren slechts enkele mankementen aan de motor; hij had geen spiegels, geen accu (dus geen horn), de snelheidsmeter deed het niet en de benzinemeter deed het niet. Ik sprak met de eigenaar af dat ik hem nieuwe spiegels en een accu zou geven en kreeg wat korting op het totaalbedrag. Ik wilde met de motor een aantal plaatsen aandoen waar mijn Opa vroeger heeft gewoond/gevochten. Oma heeft in een oud fotoboek opgezocht waar dit zou zijn en heeft me dit per email opgestuurd. Bedankt Oma!
Ik voelde me die dag niet helemaal lekker dus besloot nog niet uit te chekken, maar in plaats daarvan een dagtochtje te doen naar de vulcaan Tanghuban Prahu. Deze vulcaan staat er om bekend dat je gemakkelijk met de motor naar de krater kan rijden om zo een spectaculare view van het vroegere geweld te zien. Helaas heeft Java de eigenschap dat het, helemaal in de bergen, om een uurtje of 13:00 begint met regenen. Als het hier los gaat, dan gaat het ook echt los. Ik heb het al wel beschreven als het gevoel dat iemand continu putsen met water over je hoofd heen gooit. Op een motor is dat niet relaxed. Die dag ben ik vrij ziek geworden en heb ik de rest van de dag in bed gelegen.

De volgende ochtend zou mijn 4 dagen durende motoravontuur beginnen. Backpack achterop binden en gaan. De eerste stop was Garut / Cipanas, een plaats omringd met hotsprings en vulcanen. Toen ik een uurtje onderweg was kwam een jongen met zijn scooter naast mij rijden en hij vroeg mij of ik toe was aan wat rust en wat drinken. Ik besloot eens aan te zien wat dit me zou brengen en ben hem gevolgd naar zijn huis. Hij bleek in een studentenflat te wonen met 3 goede vrienden en ze hebben me wat eten en drinken aangeboden. Het waren 3 erg gezellige jongens die voor de verandering goed engels spraken en ik heb me erg vermaakt met het gezelschap. Toen ik weer wilde gaan was één van de jongens erg bezorgd dat ik met korte broek en polo op de motor stapte. In indonesie hadden ze iets wat er voor zorgde dat het erg gevaarlijk was op de motor zonder beschermende kleren; wind. Ik zou makkelijk verkouden kunnen worden. Ik heb hem uitgelegd dat rijden in 30 graden mij niet echt verkouden zal krijgen en dat wanneer ik wel een lange broek en trui aan zou doen dit veel gevaarlijker zou zijn omdat ik dan waarschijnlijk rijdend van mijn stokje zou gaan. Na wederom een uur rijden kwam ik aan in Garut waar de overnachtingsprijzen me erg tegenvielen. Het was inmiddels een uur of 14:00 dus het water kwam alweer met bakken uit de hemel. Na een uur gezocht te hebben naar een goedkope slaapoplossing vond ik een leuk plekje met zwembad en een bad in mijn kamer die beide werden verwarmd door een hotspring. Een eigen sauna in de kamer was niet gek. Ik begon toch langzaam erg depressed te worden van die regen continu, het gooide behoorlijk roet in mijn eten. Ik had geen regenhoes voor mijn backpack zodat alles steeds nat werd.
De volgende ochtend had ik weer mooie plannen en omdat het in de middag altijd over is met het lekkere weer had ik mijn wekker om 06:00 om zo, na een lekker bad in mijn hotspringetje, om 06:45 op de brommert te stappen richting Gunung Papandayan, een vulcaan op 2622m hoogte. Om 08:30 kwam ik daar in redelijk mooi weer aan in redelijk mooi weer. Een locale gids, Dani, probeerde me voor 250k, zo'n 20 euro, een trip aan te smeren. Na wat onderhandelen bleek dat het ook wel voor 100 kon.. Het was zeker de moeite waard. Ik heb in de kraters gelopen en mijn handen en voeten verbrand aan de hete gassen. In 2002 was er nog een extreme uitbarsting geweest van de (actieve) vulcaan, maar nu is hij even stabiel. Het was een prachtige ervaring, zie de fotos bij de onderstaande link. Om 11:00 toen we naar beneden gingen begon het alweer keihard te plensen waarna ik besloot maar terug te gaan naar Bandung om weer in te chekken bij Moritz. Onderweg, zoals gebruikelijk tijdens mijn reis, nog weer even motorpecht. Voor 80 eurocent zetten de 4 monteurs er een nieuwe gaskabel in en kon ik weer verder. Ik moest hiervoor echter wel de eigenaar van de motor met de mechanic laten onderhandelen. Toeristen betalen hier eigenlijk altijd veel en veel te veel.
De volgende ochtend wilde ik naar Bandjaran, hier had opa lang gewoond. Tijdens het ontbijt ontmoette ik Tim, een duitse jongen die net klaar was met het Gymnasium en in september aan zijn studie biologie zal beginnen. Hij vond mijn idee van motorrijden wel leuk en nam mijn aanbod om hem mee te nemen voor een dagje graag aan. We hebben, naast het plaatsje Bandjaran en Pangaengan, prachtige theevelden en landschappen bekeken. Sommige plekken zo hoog dat er alleen naaldbomen groeiden. 's Avonds hebben we nog gezellig een potje pool gespeeld en wat biertjes gedronken.
Voor de volgende dag besloot ik na mijn ochtendprogramma, wat dit keer het bezoeken van de cave Bellanda was, een grot waar de Nederlanders zich verschuilden toen de Jappen te veel progressie hadden gemaakt. Ik weet niet of mijn Opa hier heeft gezeten, het stond niet in de email, maar wellicht is hij er toch geweest. Naast deze cave was een cave van de Jappen, waar veel japanse toeristen zich schuil hielden. Toch een vreemde gedachte.
's Middags heb ik mijn vlucht omgeboekt en nu ik dit verhaal schrijf zit ik op het vliegveld van Jakarta te wachten om mijn vlucht naar Hong Kong.

Foto's zijn te vinden op:
http://gallery.me.com/daannauta/100054

Met HalloBuitenland.nl kun je Daan in Laos echt goedkoop bellen!